Αρχική σελίδα    |     Προσθήκη οδηγού    |     Κάλεσε φίλους    |     Γίνε μέλος    |     Διαφημιστείτε    |     Αναζήτηση Ξενοδοχείου
 
 
Όνομα χρήστη   
Κωδικός   
Απομνημόνευση κωδικού  
    Ξέχασες τον κωδικό σου;
 
 
 
Επιλογές
Κατηγορίες
Συναφείς προορισμοί
Επιπλέον προορισμοί από τον χρήστη Godiva
Follow travelplorer on Twitter

Ταξιδιωτικός oδηγός για ΖΑΚΥΝΘΟΣ

 
προστέθηκε από Godiva ,ηλικία 39
Ήπειρος: Ευρώπη
Χώρα:     Ελλάδα
Νομός:    Ν. Ζακύνθου
Θες να προσθέσεις κάτι άλλο;
Γράψε την δικιά σου εμπειρία εδώ!
 Μοιράσου το

  Αφού φτάσετε  
 
Μείναμε σε ένα ξενοδοχείο που βρίσκεται στην Μπόχαλη και λέγεται Hotel Varres, είχε ευρύχωρα και καθαρά δωμάτια, ηταν μερικώς ανακαινισμένο, αποτελείται από 2 κτίρια εκ των οποίων το νεότερο είναι καλύτερο (βλέπει σε πισίνα), γενικά για τα χρήματα που πληρώνεις (περίπου 200 ευρώ το άτομο για μία εβδομάδα) οι παροχές του είναι καλές, αν κάποιος θέλει να κάνει πολυτελείς διακοπές όμως θα του φανεί μάλλον ξενέρωτο και θα απογοητευτεί. Ήταν σε απόσταση αναπνοής από την πλατεία της Μπόχαλης και το Λόφο Στράνη, είχε κάποια ευχάριστη θέα στους γύρω ελαιώνες. Η Μπόχαλη από τη Χώρα απέχει ούτε 10 λεπτά με το αυτοκίνητο και οι δρόμοι είναι πολλοί καλόι τουλάχιστον σε συγκριση με δρόμους άλλων νησιών, είναι μεγάλοι δρόμοι και καθόλου κουραστικοί σχεδόν σε όλο το νησί (μόνο πλησιάζοντας προς Πόρτο Λιμνιώνα είναι στενός και δεν χωράνε 2 αυτοκίνητα αλλά και πάλι έχει πλατώματα). Ωστόσο μέσα στην Χώρα υπάρχει μια σχετική αναρχία στους δρόμους, είναι αρκετά μπερδεμένοι. Επίσης είχε τρομερή κίνηση στην πόλη και διπλοπαρκαρίσματα αλλά το πολύ θετικό είναι ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα μεγάλο ιδιωτικό παρκινγ στο λιμάνι στη Χώρα και ένα άλλο πολύ μεγάλο στην Μπόχαλη, πίσω από την πλατεία που είναι δωρεάν. Η Μπόχαλη είναι κατάλληλο μέρος για να μείνει κανείς γιατί το βράδυ έχει επιλογές ή να μείνει στη Μπόχαλη που έχει αρκετά μαγαζιά, όλα περιποιημένα και με συγκλονιστική θέα στη Χώρα της Ζακύνθου, με καλό φαγητό και άπαιχτα γλυκά, μέχρι και καντάδες έχει ή να πάς στη Χώρα - η οποία σημειωτέον φαίνεται πιάτο από την Μπόχαλη, δλδ μπορείς να δεις τα διάφορα κτίρια στην πλατεία Σολωμού, στην πλατεία Αγίου Μάρκου, διάφορες εκκλησίες κλπ. Ενώ αν μείνεις στο Τσιλιβί για παράδειγμα είσαι μεν κοντά στη Χώρα αλλά όχι και τόσο κοντά ώστε να πηγαίνεις χωρίς να σκεφτείς καν.
Διάβασε 5 ακόμα εμπειρίες
  Φαγητό  
 
Όπου φάγαμε είχε καλό φαγητό, πήγαμε βέβαια σε εστιατόρια που ξέραμε από το ίντερνετ ότι είναι καλά και προτείνονται. Το πρώτο βράδυ πήγαμε στη Μπόχαλη στο Σπίτι του Λάτα, είχε καντάδες και πολύ κόσμο, δεν ξέραμε αν θα είχε καλό φαγητό και είμασταν λίγο αναποφάσιστοι, τελικά πήγαμε, το φαγητό ήταν πολύ καλό, φρέσκο και νόστιμο και οι καντάδες πολύ ευχάριστες! Μετά πήγαμε στο Διεθνές, σχεδόν απέναντι από το Σπίτι του Λάτα. Το Διεθνές ίσως είναι το πιο ατμοσφαιρικό μέρος σε ολόκληρη τη Ζάκυνθο, έχει φυσικά τη συγκλονιστική θέα στη Χώρα αλλά και η διακόσμηση του είναι πολύ ρομαντική και σε ταξιδεύει, χαίρεσαι να κάθεσαι σ αυτό το μαγαζί, πηγαίναμε σχεδόν κάθε βράδυ. Είναι κάτασπρο, με άσπρα γυψινα κολωνάκια, με αγαλματάκία έρωτες και άλλα ρομαντικά θέματα, αλλά όσο και να το περιγράψω αν δεν το δείτε δεν θα καταλάβετε. Έχει και πανύψηλα πανέμορφα δέντρα, πολύ περιποιημένα. Τα γλυκά του, οι κρέπες και ό,τι άλλο σερβίρει είναι πρώτης ποιότητας, έιναι βέβαια όλα 2 ευρώ περίπου ακριβότερα από τα διπλανά μαγαζιά αλλά αξίζει για την καταπληκτική ατμόσφαιρά του. Αρχικά το πρώτο βράδυ πήγαμε στο Μovida - που είναι μετά το Διεθνές ανεβαίνοντας την ανηφόρα της Μπόχαλης - για να φάμε κάτι αφού είχαμε δει στο ιντερνετ ότι προσφέρει fingerfood, όμως είχε πολύ χαμηλό φωτισμό και ενώ είχε τραπέζια φαγητού δεν είχε κόσμο, μάλλον λειτουργεί σαν κλαμπ και δεν έχει φαγητό ή γλυκά, έχει και αυτό φανταστική θέα και δροσιά με πιο μοντέρνα μινιμαλ διακόσμηση και είναι τεράστιος χώρος. Τη δεύτερη μέρα πήγαμε στον Μαλάνο, στην σίγουρη επιλογή για σπιτικό φαγητό στη Ζάκυνθο, βρίσκεται στην οδό Αγίου Αθανασίου, καθώς βγαίνεις από τη Χώρα πηγαίνοντας προς Αργάσι η Αγίου Αθανασίου είναι ένας δρόμος αριστερά, είναι μια αυλή πάνω στο δρόμο και από θέα δεν προσφέρει τίποτα αλλα τα φαγητό του είναι λουκούμι, εμείς φάγαμε πανσέτα γεμιστή στο φούρνο, φαγητό που συνηθίζεται στα εστιατόρια της Ζακύνθου καί ήταν πολύ καλομαγειρεμένο. Συμφωνώ με κάποιον που έγραψε ότι όλα τα φαγητά τους έχουν πολύ λάδι, το νησί έχει μεγάλη ΄παραγωγή σε καλό λάδι - κορωνείκη ποικιλία - και εχουν πολύ το βάζουν σπάταλα στη χωριάτικη σαλάτα για παράδειγμα και γενικά στα φαγητά τους όπου ταιριάζει βέβαια. Τρίτη μέρα φαγητό στο Λάτα στη Μπόχαλη, ένα μαγαζι δίπλα στην εκκλησία της Χρυσοπηγής, που προσφέρει φρεσκα φαγητά από φρέσκες σαλάτες μέχρι μαγειρευτά, φρέσκα γλυκά πολύ καλοφτιαγμένα - να δοκιμάσετε την τρούφα και την κρέμα καραμελέ- και όλα αυτά με την πανοραμική θέα στην Χώρα. Πριν καταλήξουμε στο Λάτα, είχαμε ψάξει και είχαμε βρει τη ταβέρνα του Νιόνιου στο Γαϊτάνι (περιοχή κοντά στη Μπόχαλη και μετά τις Βαρρές) που είχαμε διαβάσει ότι είναι πολύ ωραία αλλά ηταν κλειστή ή τελοσπάντως δεν είχε καθόλου κόσμο εκείνο το μεσημέρι (26 Αυγούστου). Τέταρτη μέρα φάγαμε στην φανταστική ταβέρνα του Σπύρου στα Ξύγκια, η ταβέρνα λέγεται Ξύγκια και θα την βρέιτε εύκολα, έχει θέα στην παραλιούλα που βρίσκεται πριν την παραλία Ξύγκια και λέγεται και αυτή Ξύγκια...σας μπέρδεψα..πρέπει να ξέρετε ότι στη Ζάκυνθο όλα τα μέρη υπάρχουν δυο και τρεις φορές και η παραπληροφόρηση πάει σύννεφο..Η ταβέρνα του Σπύρου που λέγαμε λοιπόν είναι σε ύψωμα έχει άπλετη δροσιά, υπέροχη θέα, πολύ καλό φαγητό, τεράστιες μερίδες (για ό,ποιον ενδιαφέρεται), και καταπληκτική εξυπηρέτηση από τον ίδιο το Σπύρο που σου προτείνει τα καλύτερα της ημέρας, εγώ πήρα γαύρο ερωτευμένο γιατί το είχα διαβάει σε ένα μπλογκ, ήταν πολύ ωραίο όπως όλα, ακόμα και η ριγανάδα (ψωμί χειροποίητο με λάδι και φρέσκια ντομάτα) ήταν από τα καλύτερα και αυθεντικότερα υλικά. Το εστιατόριο έχει και πολλά εκλεκτά ψαρικά αλλά και μαγειρευτά όπως κοκκινιστό με μακαρόνια (το οποίο ήταν μπουκιά και συγχώριο) και άλλα παρόμοια πιάτα για ένα λουκούλειο γεύμα. Ήταν γεμάτο, δεν έχει πολλά τραπέζια. Ο ίδιος ο Σπύρος είναι ευγενέστατος και φροντίζει για το καλύτερο είτε σε ξέρει είτε όχι. Πέμπτη μέρα φαγητό στο Πόρτο Λιμνιώνα στην ομώνυμη ταβέρνα και μία από τις καλύτερες του νησιού όπως και οι προηγούμενες που περιέγραψα. Το Πόρτο Λιμνιώνας βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού που είναι βραχώδης, είναι περίπου 40 λεπτά με το αυτοκίνητο από το Κερί, είναι τοπίο μεγάλου φυσικού κάλλους, βρίσκεται πριν το Ναυάγιο δλδ στη δυτική πλευρά από Νότο προς Βορρά πρώτα συναντάμε το Πόρτο Λιμνιώνα, μετά το Πόρτο Ρόξα, μετά το Πόρτο ΄Βρώμη και μετά το ξακουστό Ναυάγιο. Λοιπόν η ταβέρνα είναι πολύ καλή με καλό φαγητό και ωραία θέα, φαγαμε μοσχάρι στιφάδο και χοιρινό φούρνου (ή κάτι τέτοιο) ήταν καλομαγειρεμένα και μπουκιά και συγχώριο (πάλι), ήταν γεμάτο κόσμο. Εκτη μέρα φάγαμε στο Αντέτι, το οποίο βρίσκεται λίγο πιο πέρα πάνω στον ίδιο δρόμο με τον Μαλάνο, πολύ καλή ταβέρνα και αυτή, με μεγάλο κήπο, είχε πολύ κόσμο, δεν είχαν μείνει πολλά μαγειρευτά εκείνη την ώρα, φάγαμε κεφτέδες με κόκκινη σάλτσα, φαγητό που το συνηθίζουν στη Ζάκυνθο, το είδα και σε άλλους καταλόγους εστιατορίων όπως επίσης και τα μακαρόνια με κιμά. Δοκιμάσαμε επισης το λαδοτύρι Ζακύνθου που είναι πικάντικο. Έβδομη μέρα φάγαμε στους Αλιτζερίνους στον Κοιλιωμένο. Αυτό το εστιατόριο στεγάζεται σε ένα πολύ παλιό σπίτι που άντεξε προφανώς από τους σεισμούς και το έχουν αναπαλαιώσει, πήγαμε μεσημέρι και δεν είχε ψυχή, ο κόσμος πάει το βράδυ και το μαγαζί άνοιγε μετά τις 4 το απόγευμα. Παρόλα αυτά μια πολύ ευγενική κυρία μας σέρβιρε, μας έπιασε κουβέντα και έκανε ό,τι καλύτερο για να μας ευχαριστήσει. Δοκιμάσαμε σοφιγαδούρα, ένα τοπικό πιάτο που είναι μια παραλλαγή του κοκκινιστού κρέατος με τυρί και σκόρδο, ήταν πολύ νόστιμο, πήραμε και μία ζεστή σαλατα με λαχανικά στο τηγάνι σβησμένη με βαλσάμικο, πολύ πετυχημένη, ωραία και η κρεατόπιτα. Ηταν λίγο ακριβότερο σε σχέση με τα άλλα εστιατόρια αλλά αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι το βράδυ έχουν ζωντανή μουσική από ό,τι κατάλαβα. Οι Αλιτζερίνοι είναι μάλλον οι Αλγερινοί πειρατές. Καθήσαμε στον κήπο φυσικά αλλά στο εσωτερικό του εστιατορίου υπάρχει μία μεγάλη σάλα που ήταν πανέμορφα διακοσμημένη σε παραδοσιακό στυλ, με τζάκι, εντυπωσιακή. Το χειμώνα θα είναι πολύ ζεστη η ατμόσφαιρα εκεί. Όλα τα εστιατόρια είχαν καλές τιμές, περίπου 15 με 20 ευρω το άτομο. Οι Ζακυνθινοί μας έδωσαν την εντύπωση, ίδιως οι σοβαροί επαγγελματίες που περιέγραψα παραπάνω ότι έχουν συμφωνήσει κατά κάποιον τρόπο και έχουν κατεβάσει τις τιμές για να βοηθήσουν τον τουρισμό του τόπου τους, μπράβο τους. Ξεχασα επίσης να αναφέρω τη Bruschettina στην πόλη της Ζακύνθου με ωραία ιταλική κουζίνα, ένα μικρό μαγαζάκι σε ένα μικρό δρομάκι την Ψαρρών, είχε ωραία πίτσα και φρέσκες σαλάτες και τιραμισου.
Διάβασε 4 ακόμα εμπειρίες
  Παραλίες  
 
ΝΑΥΑΓΙΟ Θα αρχίσω από το Ναυάγιο. Η θέα από ψηλά σου κόβει την ανάσα στην κυριολεξία, είναι μαγική, ίσως η ομορφότερη παραλία του Ιονίου και εχω δει Μύρτο, Πόρτο Κατσίκι, Εγκρεμνούς, Βουτούμι, κλπ, μην το χάσετε! Πήγα και με καϊκι ενώ αρχικά δεν αποφάσιζα να παω όταν είδα την παραλία από ψηλά ηταν τόσο όμορφη που αποφασίσαμε να πάμε, επιπλέον από εκεί ψηλά βλέπεις και την κατάσταση της θάλασσας, αν είναι ήρεμη αν έχει κυματάκια, προβατάκια γιατί η θάλασσα στο Ναυάγιο δεν είναι παίξε γέλασε, είναι άγρια θάλασσα, ο καπετάνιος μας είπε ότι ο 5άρι στο Ναυάγιο είναι πολύ θάλασσα και τα καϊκάκια χαροπαλεύουν να πιάσουν στην παραλία του Ναυαγίου, έχει μεγάλα κύματα, παλλιρροϊκά (αυτό μου το είπε πριν μπω στο καϊκι..αλλά μπήκα), εκείνη τη μέρα όμως είχε πολύ καλό καιρό παρόλα αυτά εβλεπες ότι η θάλασσα ήταν βαθιά σε αυτη την περιοχή και ότι τα κύματα ήταν μεγάλα ειδικά για τα καϊκια. Επιπλέον η περιοχή είναι βραχώδης και την παραλία του Ναυαγίου κρύβει ένας θεόρατος, πανύψηλος βράχος. όλα αυτά είναι επικίνδυνα για τα πλοιάρια που κάνουν διαδρομές στο Ναυάγιο. Εμείς πήγαμε από το κοντινότερο λιμανάκι, το Πόρτο Βρώμη, η απόσταση είναι περίπου 20 λεπτά έως το Ναυάγιο, η κοντινότερη στο νησί - παρένθεση για να πω ότι και το Πόρτο Βρώμη δεν είναι ένα αλλά δύο λιμανάκια, στα οποία καταλήγουν δύο διαφορετικοί δρόμοι οι οποίοι δεν ενώνονται μεταξύ τους (τα συμφέροντα, μας είπε ο καπετάνιος). Τρία μέρη στη Ζάκυνθο είναι σε πολλά αντίτυπα και κονταροχτυπιούνται για την ονομασία : τα Ξύγκια (3 παραλίες), το Πόρτο Βρώμη (δύο λιμανάκια) και ο Μαραθιάς (3 μπορώ να σου πω και 4 παραλίες). Για να επανέλθω στο θέμα, το Ναυάγιο είναι μια παραλία όπως οι άλλες του Ιονίου, με τυρκουάζ, κρύα πεντακάθαρα νερά, με άσπρο βότσαλο, όχι πολύ βαθιά ούτε πολύ άγρια, μπορείς να κάνεις μπάνιο!! Σε αντίθεση με το Μύρτο και τους Εγκρεμνούς που δεν μπορείς να κάνεις μπάνιο. Όμως αν έχει λουστεί στα τυρκουάζ νερά του Ιονίου, αυτή η παραλία δεν θα σου προσφέρει κάτι παραπάνω. Τολμώ να πω ότι δεν υπάρχει λόγος να πάει κανείς με καϊκι εκεί παρά μόνο για να πει ότι βρέθηκε και αυτός εκεί, διαφορετικά όλα τα λεφτά είναι η θέα από ψηλά. Όταν πλησιάζεις στην ακτή είναι εντυπωσιακό να βλέπεις το καράβι του ναυαγίου, είναι σαν σκηνικό ταινίας καθώς κάνει αντίθεση με την άμμο αλλά όχι τόσο εντυπωσιακό θέαμα ώστε να πρέπει ντε και καλά να πας με καϊκι. Επιπλέον καϊκια έρχονται συνέχεια και παίρνουν ή αφήνουν κόσμο στο Ναυάγιο, μυρίζει λίγο πετρέλαιο και δεν μπορείς να κάνεις μπάνιο εκεί μπροστά που αράζουν τα καϊκια. Η παραλία είναι πολύ μεγάλη και έχει μεγάλο βάθος, σαν μεγάλη αιθουσα. Το πλοίο είναι ένα απλό φορτηγό πλοίο, σκουριασμένο αλλά από μακριά κάνει μεγάλο εφέ. Στη διαδρομή από Πόρτο Βρώμη μέχρι το Ναυάγιο υπάρχουν σπηλιές και διάφοροι βράχοι, πίσω από κάποιος βράχους βρίσκεται μια παραδεισένια παραλία την οποία ξέρουν λίγοι και όταν πέρασα εγώ ήταν κάποιοι Ιταλοί που ζητάνε από τους καπετάνιους να τους πάνε εκεί. Ήταν αληθινά παραδεισένια. έχει όμως πολύ μικρή ακτή, δεν ξέρω τι γίνεται αν χαλάσει ξαφνικά ο καιρός..Εγώ μάλλον δεν θα καθόμουνα εκεί για μπάνιο. Γενικά χρειάζεται μεγάλη προσοχή κατά τη γνώμη μου, είδα παντού πινακίδες ότι μπορείς να νοικιάσεις βάρκα μόνος σου και να πας στις σπηλιές ή στο Ναυάγιο, το θεωρώ άκρως επικίνδυνο όμως παντού σε προτρέπουν να το κάνεις...τα καίκια φεύγουν κάθε 30 με 40 λεπτά και η τιμή από Πόρτο Βρώμη στο Ναυάγιο είναι 15 ευρώ. Για το Ναυάγιο ξεκινούν καϊκια και από τον Άγιο Νικόλαο που όμως είναι από την άλλη μεριά, βορειοανατολικά ενώ το Ναυάγιο είναι Βορειοδυτικά και κάνουν μια μεγαλύτερη απόσταση περίπου 40 λεπτά και λίγα λέω. Φυσικά δεν υπαρχουν ομπρέλες και ξαπλώστρες, εμείς πήγαμε 3 και μισή το μεσημέρι περίπου και η μισή παραλία ήταν στη σκιά γιατί ο ψηλός βράχος δημιουργεί φυσική σκιά από τις 3 ίσως και νωρίτερα. Νομίζω ότι αν πάτε 4.30 ή 5 η ώρα το απόγευμα θα είναι όλο σκια που δεν είναι και το καλύτερο. ΞΥΓΚΙΑ Ερχόμαστε τώρα στα Ξύγκια που ήταν η αγαπημένη μου παραλία στη Ζάκυνθο. Υπάρχει η ευρύτερη περιοχή Ξύγκια στα βορειοανατολικά της Ζακύνθου, δλδ από Ξύγκια και πάνω ξεκινάει το βόρειο ανατολικό κομμάτι του νησιού. Πρώτα συναντάς δυο παραλίες δίπλα δίπλα, λέγονται και αυτές Ξύγκια αλλά δεν είναι τα πραγματικά Ξύγκια. Τα πραγματικά Ξύγκια είναι η επόμενη παραλία και θα το καταλάβεις από τη μυρωδιά θειαφιού που δεν είναι η καλύτερη αλλά συνηθίζεται γρήγορα. Οι δύο πρώτες παραλίες λοιπόν είναι πανέμορφες, με τυρκουάζ κρύα πεντακάθαρα νερά και άσπρο βότσαλο, τυπικές του Ιονίου και απόλυτη όαση δροσιάς και αναζωογόνησης, η μία η πιο μικρή έχει κάτι απότομα σκαλάκια για να κατέβεις, η άλλη δεν ξέρω πως προσεγγίζεται, σε αυτήν με τα σκαλάκια υπαρχει καντίνα. Ξαναβγαίνοντας στο δρόμο και προχωρώντας πιο πάνω βρίσκουμε τα αληθινά Ξύγκια, με την ιαματική πηγή με θείο και κολαγόνο, υπαρχει πηγή στη σπηλιά δίπλα στην παραλία που περιέχει θειάφι και κολαγόνο, για το κολάγόνο δεν ξέρω αλλά θειάφι έχει σιγουρα, το καταλαβάινεις από τη μυρωδια, έχει πολύ κρύα νερά κατά τόπους προφανώς από το νερό της πηγής, είναι τυπική παραλία του Ιονίου κατά τα άλλα όπως και οι προηγούμενες με τυρκουάζ καθαρά κρύα νερά και βότσαλο. Το νερό λόγω της περιεκτικότητας σε θείο έχει άλλη όψη, σαν γαλακτώδες κατά κάποιο τρόπο και περιέχει μικρά άσπρα κομματάκια, τα ξύγκια!! Από τα κομματάκια αυτά που δημιουργούνται όταν το θειάφι ενώνεται με το νερό πήρε η παραλία αυτό το "κομψό" όνομα. Εμένα ήταν η αγαπημένη μου παραλία στη Ζάκυνθο και η μόνη που πήγα δυο φορές. Αμέσως μετά τα Ξύγκια είναι ο Μακρύς Γιαλός, μια άλλη πανέμορφη παραλία με πράσινα γαλάζια νερά και σπηλιές, όμως δεν έκανα μπάνιο εκεί, και τις δύο φορές με κέρδισαν τα Ξύγκια! ΜΑΡΑΘΙΑΣ Συνεχίζω με τον Μαραθιά ή Μαραθία που είναι μια πονεμένη ιστορία για μένα. Αρχικά είχα δει μια πανέμορφη φωτογραφία σε ένα περιοδικό για τη Ζάκυνθο και σε πολλά μέρη στο Ιντερνετ παρουσιάζαν το Μαραθιά ως μία πανέμορφη παραλία, είναι όμορφη παραλία πλην όμως δεν έχει πολύ καθαρά νερά και επιπλέον έχει ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ. Το βλέπεις κιόλας μέσα στο νερό, το μυρίζεις δε από 300 μέτρα μακριά, από την αρχή της κατηφόρας που πρέπει να κατέβεις για να βρεις την παραλία μυρίζει πετρέλαιο. Ούτε αέρα είχε τη μέρα που πήγα ούτε νοτιά, υποψιάζομαι ότι κάθε μέρα έχει πετρέλαιο εκεί αλλά απλά ΚΑΝΕΙΣ πουθενά δεν το ομολογεί. Ούτε στο ξενοδοχείο μας προειδοποίησαν για να ξέρουμε αν θέλουμε να πάμε σε μια θάλασσα με πετρέλαιο ή όχι. Το άλλο αμάρτημα με τον Μαραθία είναι ότι πρόκειται για μια ευρύτερη περιοχή μετά τον Άγιο Σώστη και τη Λίμνη Κερίου, η οποία περιοχή περιλαμβάνει περισσότερες από μία παραλίες και όλες διεκδικούν το όνομα Μαραθιάς. Σταματήσαμε στην πρώτη ταμπέλα που έγραφε Μαραθιάς, στο εστιατόριο Μαραθιας Σταρ και θεωρήσαμε ότι από κει θα πηγαίναμε στην παραλία, είχε μάλιστα και οδηγίες στα αγγλικά, μετά το δεύτερο σπίτι αριστερά, και πήγαμε περπατώντας μέσα σε κάτι ξερά χόρτα και μέσα στον καύσωνα και βρήκαμε μόνο παραλίες με βράχια και όχι τόσο καθαρά νερά και μόνο μια πολύ μικρη παραλία που την είχαν καταλάβει ήδη. Ρωτήσαμε στο εστιατόριο πως να πάμε στη παραλία Μαραθίας και μας είπαν ότι δεν υπάρχει δρόμος, μόνο κολυμπώντας.... Μετά από οδηγίες από το ξενοδοχείο μία από τις επόμενες μέρες βρήκαμε επιτέλους το Μαραθία, στην ταβέρνα Βότσαλο ξεκινάει μια κατηφόρα που οδηγεί στην παραλία. Αρα υπάρχει δρόμος που οδηγεί στην παραλία και δεν χρειάζεται να πας κολυμπώντας αλλά πρέπει να περάσεις δίπλα από την ταβερνα βότσαλο... Τελικά η παραλία ήταν η απόλυτη απογοήτευση γιατί ναι με είναι ωραία αλλά τίποτα το τρομερό αν έχεις δει άλλες παραλίες του Ιονίου, μοιάζει κάπως μς τις παραλίες των Παξών με τη διαφορά ότι οι δεύτερες είναι κρυστάλλινες, έχει χοντρό βότσαλο που όσο βαθαίνει η θάλασσα γίνεται χοντρή πέτρα, οι πέτρες αυτές έμοιαζαν χορταριασμένες και δεν μου έδωσαν την εντύπωση καθαρών και κρυστάλλινων νερών, επιπλέον μυρίζει έντονα πετρέλαιο και το βλέπεις κιόλας να επιπλέει. Στο ξενοδοχείο μας είπαν ότι κάποια γνωστή τους έκανε μπάνιο εκεί και γέμισε πετρέλαιο και χρειάστηκε κάποιο ειδικό λάδι για να βγει, αυτό μας το είπαν αφού είχαμε πάει στην παραλία και είχαμε διαπιστώσει μόνοι μας το πετρέλαιο. Πάντως καλό είναι που έχει η περιοχή πετρέλαιο, θα γίνουμε πάμπλουτοι σαν τους σαουδάραβες! ΓΕΡΑΚΑΣ Είχα ακούσει ότι είναι μια τρομερή παραλία, εξωτική και λοιπά, δεύτερη σε ομορφιά μετά το Ναυάγιο κιόλας, λοιπόν δεν μου έκανε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση, σε άλλους βέβαια μπορεί να αρέσει, είναι θέμα γούστου. Σίγουρα είναι ιδανική αν έχετε παιδάκια γιατί είναι πάρα πολύ ρηχή για πάρα πολλά μέτρα και δεν ξέρω που βαθαίνει τελικά αυτή τη παραλία, επίσης έχει άπειρες ομπρελες και ξαπλώστρες, καμιά 100αριά σίγουρα και αυτό διευκολύνει όταν έχεις παιδιά. Όμως εμένα δεν μου άρεσε γιατί τα νερά ήταν πάρα πολύ ρηχά και ζεστά, δεν μπορούσα να κάνω μπάνιο δλδ, πολύ ρηχά. Επίσης έχει πολύ πολύ ψιλή άμμο που βγαίνει δύσκολα. Είναι αμμώδης, ρηχή και ζεστή όπως όλες οι νότιες παραλίες. Είναι τεράστια σε μήκος, ήταν φίσκα Κυριακή 26 αυγούστου που πήγα εγώ, αλλά τελευταία στιγμή βρήκαμε ξαπλώστρες και ομπρέλα. Το παρκινγ για τα αυτοκίνητα είναι πολύ μεγάλο αλλά αρκετά μακριά από την παραλία, περπατάς αρκετά μέχρι την είσοδο της παραλίας γιατί φυλάσσεται με μπάρες επειδή είναι μέρος του προστατευομενου θαλάσσιου πάρκου της Καρέτα Καρέτα και στην είσοδο σου δίνουν ευεγενικά οδηγίες να μην πας πέρα από τα 4 μέτρα μέσα στη θάλασσα ή στην άμμο δεν κατάλαβα καλά γιατί κάνουν τις φωλιές τους οι χελώνες Καρέτα Καρέτα, να καθόμαστε μπροστά στο γυαλό μας είπαν. Μετά πρέπει να κατέβεις μια μεγάλη πλατφόρμα αρκετά μέτρα για να φτάσεις στην παραλία και η άμμος καίει τρελά. Υπάρχουν στην άμμο και φωλίτσες που έχουν κάνει οι χελώνες και είναι περιχαρακωμένες με σκοινί. Γενικά είναι συγκινητικό το πόσο οργανωμένοι είναι σε σχέση με την προστασία της Καρέτα Καρέτα και είμαι σίγουρη ότι πολλοί άνθρωποι και κυρίως πολλοί νέοι πάνε εκεί μόνο για αυτό, είναι πάντως πολύ συγκινητικό ανεξάρτητα που εγώ δεν έκανα μπάνιο της προκοπής. Επίσης εκεί η παραμονή επιτρέπεται μόνο μέχρι τη Δύση του ηλίου, μετά αφήνουν τις χελώνες και λίγο μόνες τους, επίσης δεν επιτρέπονται τα θαλάσσια σπορ. Είναι και πολλές αλλες παραλίες της Νότιας Ζακύνθού έτσι και ανήκουν στο μεγάλο θαλάσσιο πάρκο, όπως ο Λαγανάς αν δεν κάνω λάθος και άλλες. Δεν έχει κάποιο beach bar, κοντά στο πάρκινγ υπάρχουν όμως τουλάχιστον δυο. Πάντως όλη αυτή η αγάπη για την Καρέτα Καρέτα και η αυστηρή προστασίας της είναι συγκινητική το ξαναλέω. ΚΑΛΑΜΑΚΙ Το Καλαμάκι είναι και αυτό στη νότια πλευρά, και μοιάζει αρκετά με τον Γέρακα, μεγάλη παραλία σε μήκος, πήγαμε μόνο και μόνο γιατί είχε αέρα 6-7 μποφώρ και στις ανατολικές παραλίες π.χ Τσιλιβί είχε κύμα και δεν μπορούσες να κάνεις μπάνιο. Στο Καλαμάκι δεν το έπιανε ο βοριάς. Πολλές ξαπλώστρες, ομπρέλες, πολλοί ξένοι, αλλα και Ελληνες με παιδια. Πολύ ρηχά νερά, ζεστα, πολύ ψιλή άμμος, η πρόσβαση όμως είναι πολύ πιο έυκολη. ΤΣΙΛΙΒΙ Βρίσκεται στα ανατολικά του νησιού, είναι δημοφιλές θέρετρο, η θάλασσα μοιάζει πολύ με τις θάλασσες της Νότιας Ζακύνθου, τεράστια σε μήκος, ρηχή (πάλι) και αμμώδης. Μεγάλη σε έκταση, πολλές ξαπλώστρες, ομπρέλες, πολλοί ξένοι. Τη μέρα που πηγαμε εμείς είχε κυμα λόγω του βοριά, δεν έκανα μπάνιο. Είναι πολύ εύκολη στην πρόσβαση και έχει πολλά beach bars ακριβώς πάνω από το γυαλό. Τιμή ομπρέλας - ξαπλωστρας γύρω στα 4 με 6 ευρώ δεν θυμάμαι καλά, σε όλες τις παραλίες ίδια ήταν η τιμή μόνο στο Μαραθιά ήταν 7 ευρώ. Κάτι που μου έκανε εντύπωση είναι ότι σε όλες τις νότιες παραλίες και στο Τσιλιβί που έχει πολλούς ξένους περνούσαν συχνά άτομα που πουλούσαν φρουτοσαλάτες. Πιο πάνω από το Τσιλιβί κατευθυνόμενοι προς Βορρά είναι άλλες δύο τεράστιες σε μήκος παραλίες, οι Αλυκές και ο Αλικάνας που πρέπει να είναι ίδιες με το Τσιλιβί από ό,τι κατάλαβα και από ό,τι είδα από μακριά και στο google map. Ουσιαστικά το τοπίο αλλάζει από τα Ξύγκια και πάνω που ξεκινάει το βορειο μέρος του νησιου και η όψη των παραλιών αλλάζει δραματικά, με τυρκουάζ κρύα νερά με βότσαλο. ΠΟΡΤΟ ΛΙΜΝΙΩΝΑΣ Τοπίο μεγάλου φυσικού καλλους που αξίζει να δείτε γιατί για να κολυμπήσετε δεν είναι ευκολο γιά όλους, εγώ ας πούμε δεν κολύμπησα παρόλο που τα νερά ήταν τόσο κρυστάλλινα, τόσο μπλε, τόσο καθαρά, φανταστικά και μόνο να τα βλέπεις. Δεν υπαρχει ουσιαστικά παραλία, βράχια μόνο, εκεί κάθονται οι λουόμενοι, για να πεσεις στη θάλασσα πέφτεις από έναν βράχο που γλυστράει σαν κόλαση και φυσικά τα νερά είναι βαθιά, άντε να ανέβεις μετά, αρκετοί έκαναν μπάνιο ωστόσο αλλά και πολλοί δίσταζαν. Έχει σπηλιές για να εξερευνήσεις, είναι όμως πολύ βραχώδες, είναι μια κλειστή περιοχή σαν λιμάνι σαν φιορδ, πολύ εντυπωσιακό τοπίο και από πάνω ακριβώς μια πολύ καλή ταβέρνα με θέα στο εντυπωσιακό αυτό τοπίο. Για να πας θελεις 40 λεπτά περίπου από το Κερί, είναι λιγο μακριά σε σχεση με άλλες περιοχές, όσο πλησιάζεις βλεπεις τα καμμένα δέντρα, έχουν γίνει πολλές πυρκαγιές από κει, ο δρόμος στενεύει σε κάποιο σημείο που περνάει μέσα από μαντρωμένα οικόπεδα αλλά γενικά είναι καλός μέχρι να φτάσεις και δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Υπάρχει παρκινγ στο τέλος του δρόμου αυτού, δίπλα στη ταβέρνα. ΠΟΡΤΟ ΒΡΩΜΗ Λοιπόν υπάρχουν δύο Πόρτο Βρώμη και το ένα δεν ενώνεται με το άλλο, εγω πήγα στο Πόρτο Βρώμη ακολουθώντας το δρόμο που ξεκινάει από το σημείο της θέας στο Ναυάγιο. Υπάρχει άλλος που καταλήγει στο ακριβώς διπλανό λιμανάκι επίσης Πόρτο Βρώμη, και στα δύο υπαρχουν σκαφη που πάνε στο Ναυαγιο αλλά σαν παραλία ήταν πολύ μικρή, δίπλα ήταν τα σκάφη, τίποτα αξιόλογο για μπάνιο. Όπως ίσως καταλάβατε δεν έκανα και πολύ μπάνιο στη Ζάκυνθο..Ουσιαστικά στα Ξύγκια και στο Ναυάγιο έκανα μπάνιο. Οπότε δεν μπορώ να πω ότι αυτό το νησί έχει ωραίες και πολλές παραλίες όπως έχει ας πούμε η Λευκάδα, η Κεφαλλονια (βόρεια), οι Πάξοι. Η νότια ζάκυνθος θυμίζει πολύ τις παραλίες της Νότιας Κεφαλλονιάς γιατί είναι αμμώδης και κάπως τροπικές, αλλά της Κεφαλλονιάς ήταν πιο όμορφες νομίζω.
Διάβασε 6 ακόμα εμπειρίες
  Δραστηριότητες  
  Ψώνια  
 
Ψωνίσαμε διάφορα τοπικά προϊόντα όπως λαδοτύρι Ζακύνθου, λάδι Χριστοφόρου (πολύ καλό λάδι με πλούσιο σώμα), κρασιά Βερντέα και Αυγουστιάτη, η καλύτερη Βερντέα είναι του Χριστοφόρου μας είπαν, βερντέα θα πει πράσινη γιατί έχει ένα πρασινοκίτρινο χρώμα. Υπάρχουν και άλλα κτήματα που κάνουν κρασιά όπως το Solomos wines και άλλα. Επίσης πήραμε μαντολάτα από το Μελισσάκι, πολύ μαλακά! Το πρόβλημα με τα μαντολάτα είναι ότι είναι σκληρά, λοιπον αυτά είναι σαν αφρός, τα πουλούσαν και στο μπαρ του πλοίου. Πήρα επίσης ελιές από το Συναιτερισμό γυναικών Κοιλιωμένου οι οποίες φτιάχνουν ωραίες μαρμελάδες, γλυκά κουταλιού, πάστες ντομάτας, φανταστικά λικέρ κανέλας, λιμοντσέλο, κλπ. Πήραμε ακόμη βιολογική σταφίδα Χριστοφόρου. Η Ζάκυνθος έχει μεγάλη παράδοση στην παραγωγή σταφίδας. Όσο για το ελαιόλαδο είναι όλο το νησί ένας τεράστιος ελαιώνας και το λάδι είναι πραγματικά πολύ καλό. Πήραμε Μελάτσο, γλυκό του κουταλιού που το φτιάχνει μία κοπέλα στη Ζάκυνθο, μελάτσο θα πει πολύ γλυκό. Επίσης πήραμε νεροκρεμμύδες, κάτι μεγάλες κρεμμύδες που όμως δεν καίνε όπως το συνηθισμένο κρεμμύδι και τις χρησιμοποιούν πολύ στη Ζάκυνθο. Καλά μαγαζιά με τοπικά προϊοντα μας φάνηκαν δύο μαγαζιά στην Ρούγα ή αλλιώς Αλεξ. Ρώμα, το ενα είναι το Μελισσάκι και το άλλο είναι ένα πολύ όμορφο μαγαζί με τοπικά προϊόντα από όλη την Ελλάδα ταξινομημένα ανά νησί ή μέρος της Ελλάδας, μου έκανε μεγάλη εντύπωση, λέγεται νομίζω Γεύσεις Ελλάδας ή κάπως έτσι. Ένα άλλο πολύ καλό είναι του Κοτσώνη στην Ψαρρών πίσω από τη Μητρόπολη, πολύ προσεγμένα προιόντα. Επίσης πήραμε και αρωματα, μπουγαρίνι, κλέλια και γραντούκα από το αρωματοπωλείο Ραζή, είναι στην είσοδο για το λόφο του Στράνη και επίσης και στη Ρούγα.
Διάβασε 3 ακόμα εμπειρίες
  Φυσικά τοπία  
 
Θέα στο Ναυάγιο. Πόρτο Λιμνιώνας. Μυζήθρες στο Κέρι (δεν τις επισκέφτηκα), Μαραθωνήσι (δεν το επισκέφτηκα), Γαλάζιες Σπηλιές (δεν τις επισκέφτηκα). Παραλία μεταξύ Πόρτο Βρώμη και ναυάγιο, παραδεισένια. Θέα ατην πόλη από τη Μπόχαλη.
Διάβασε 2 ακόμα εμπειρίες
  Εκκλησίες και Μονές  
 
Οι εκκλησίες της Ζακύνθου είναι πολύ όμορφες και σου τραβάνε την προσοχή, εγώ δεν είμαι φαν της εκκλησιαστικής τέχνης αλλά με εντυπωσίασαν. Πρώτη και καλύτερη η εκκλησία του Αγίου Διονυσίου, και εξωτερικά περίτεχνη αλλά στο εσωτερικό της πολύ εντυπωσιακή, μου έκανε επίσης πολύ εντύπωση το ψηφιδωτό στο πρόσωπο της εκκλησίας από χρυσες ψηφίδες! Αξιζει να την επισκεφτείτε όχο μόνο για την ομορφιά της αλλά και για να προσκυνήσετε τον Άγιο που βρίσκεται σε ειδικό δωμάτιο. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου του Μώλου στην πλατεία Σολωμού, μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής. Επίσης στον Κοιλιωμένο η εκκλησία και το καμπαναριό πολύ εντυπωσιακό, και σε κάποιο άλλο χωριό υπάρχει εντυπωσιακό καμπαναριό, πανυψηλο. Η Παναγία η Πικριδιώτισσα και η Παναγία Χρυσοπηγή στη Μπόχαλη. Επίσης το μοναστήρι της Αναφωνήτριας είναι πολύ όμορφο, δεν το επισκέφτηκα αλλά είδα φωτογραφίες. Και άλλες πολλές που είδα και δεν ξέρω τα ονόματά τους.
Διάβασε 3 ακόμα εμπειρίες
  Μουσεία  
 
Μουσείο Σολωμού Κάλβου και επιφανών Ζακυνθίων. ΑΞΙΖΕΙ ΠΟΛΥ να το επισκεφτείτε. Στο ισόγειο είναι το μαυσωλείο των ποιητών, στον πρώτο όροφο είναι τα οικόσημα του libro d oro της Ζακύνθου και αίθουσες με πίνακες, πορτραίτα επιφανών ευκατάστατων κόντηδων, έπιπλα από εκείνη την εποχή πολύ εντυπωσιακά, πιάνα, το πιάνο του Παύλου Καρρέρ, και άλλα πιάνα από άλλα αριστοκρατικά σπίτια, στρατιωτικές στολές του αδελφού του Σολωμού και άλλων ναυάρχων, έγγραφα και μελανοδοχεία του ποιητή Σολωμού, αγιογραφίες με φανταστικές, περίτεχνες κορνίζες, βαριά έπιπλα, γραφείο με καντηλέρια, βιβλιοθήκες σκαλιστές, καρέκλες, πολυθρόνες, καθρέφτες, τα ακρόπρωρα πλοίων! το ακρόπρωρο πλοίου που έλαβε μέρος στην ναυμαχία της Ναυπάκτου! Γενικά θησαυροί! Πολλά πάρα πολλά προτραίτα εποχής. Κάποια έγγραφα και αντικείμενα του Ξενόπουλου. Χειρόγραφα του Σολωμού με γνωστά του ποιήματα, βιβλία του. Περίτεχνα σπαθιά και στρατιωτικές στολές. Σε ταξιδεύει σε μία άλλη εποχή. Το μουσείο βρίσκεται στη πλατεία Αγίου Μάρκου, είναι ανοιχτό έως τις 2 το μεσημέρι νομίζω, η είσοδος ήταν περίπου 4 ευρώ αλλά δεν είχε καθόλου ερ κοντίσιον σε μια μέρα με καύσωνα και η περιήγηση στο μουσείο ήταν πολύ δύσκολη μέσα στη μαύρη ζέστη. Στο ισόγειο πουλάνε και βιβλία σχετικά με τη Ζάκυνθο και τον πολιτισμό της, τον Σολωμό κλπ. επισης είδα λεξικό επτανησιακής διαλέκτου σε δύο τόμους. Αρχοντικό Ρωμα. Δεν το ειδαμε γιατί ήταν κλειστό όλες τις μέρες που ήμασταν στο νησί από 25 αυγούστου έως 2 Σεπτεμβρίου. Το βρήκαμε, βρίσκεται στην οδό Λουκά Καρρέρ 19, δίπλα στην εκκλησία της Κυρίας των Αγγέλων (πολύ όμορφη καθολική εκκλησούλα), όμως ήταν κλειστή η πορτα του κήπου, ο κήπος φαινόταν λίγο εγκαταλελειμένος, το τηλέφωνο δεν απαντούσε και δεν υπήρχε ταμπέλα με τις ώρες επίσκεψης. έτσι δεν το είδαμε παρόλο που θέλαμε πολύ γιατί είναι πανέμόρφο μέσα και αληθινό αρχοντικό. Επίσης υπάρχει το μουσείο Ξενόπουλου στην περιοχή της εκκλησίας της Φανερωμένης αλλά δεν πήγαμε, είμαι σίγουρη ότι θα είναι και αυτό ωραίο. Βέβαια υπάρχει και το μεταβυζαντινό μουσείο, στο πανέμορφο κτίριο που δεσπόζει στην πλατεια Σολωμού αλλά δεν το επισκεφτήκαμε.
Διάβασε 2 ακόμα εμπειρίες
  Ρομαντισμός  
Λόφος Στράνη. Οπωσδήποτε ένα ρομαντικό μέρος και ένας ρομαντικός περίπατος. Ο αγαπημένος περίπατος του Διονυσίου Σολωμού όπου έγραψε τον ύμνο στην Ελευθερία, τον Εθνικό μας ύμνο σε ηλικία μόλις 26 ετών. Βρίσκεται στη Μπόχαλη και υπάρχει πινακίδα. Είναι ένας μεγάλος κήπος με δέντρα, μια πηγή, παγκάκια, κάποια σπασμένα..όταν φτάνεις πάνω είναι η προτομή του Σολωμού και από κει βλεπεις τη θέα, δεν συγκρίνεται με τη θέα από την πλατεία της Μπόχαλης αλλά καλή είναι. Εκεί έκαναν και κονσέρτο με μουσική του Πάυλου Καρρέρ όταν πήγαμε εμείς. Κλείνει μετά τη δύση του ηλίου. Στην είσοδο είναι και το αρωματοπωλείο Ραζή που ανοιγει λίγες ωρες. Ο Στράνης ήτας ένα πλουσιος ιταλός που είχε έπαυλη σε αυτόν τον λόφο και λέγεται ότι ήταν ο βιολογικός πατέρας του Διονυσίου Σολωμού και αυτός που χρηματοδότησε τις σπουδές του. Γι αυτό και ο Σολωμός πήγαινε συχνά έκει. Πολύ ρομαντικό μέρος είναι και το Διεθνές στην πλατεία της Μπόχαλης όχι μόνο για την συγκλονιστική θέα στην πόλη αλλά και για την πολύ ρομαντική του διακόσμηση και ατμόσφαιρα. Ένα άλλο πολύ ρομαντικό εστιατόριο και piano bar είναι το Aresti piano bar στο Ακρωτήρι, περιοχή από την Ζακυνθο προς Τσιλιβί, ένας όμορφος κήπος με ρομαντική διακόσμηση και θέα στη θάλασσα. Πολύ ρομαντική είναι και η αρχιτεκτονική της Ζακύνθου, οι καμάρες ή στοες στην πόλη ιδίως σε όλη τη οδό Α. Ρώμα ή Ρούγα, οι επαύλεις και οι είσοδοι των επαύλεων ή αλλιώς τα πορτόνια όπως τα λένε στη Ζάκυνθο, διάφοροι μεσαιωνικοί πύργοι όπως ο πύργος του Δομενεγίνη ή ένα αρχοντικό με γοτθική αρχιτεκτονική σε κάποιο χωριό δεν θυμάμαι που είναι βέβαια ερείπιο σήμερα. Τα μεγάλα επιτανησιακής σρχιτεκτονικής κτίρια με καμάρες στην πλατεία Σολωμού : το Μεταβυζαντινό Μουσείο, το Πνευματικό Κέντρο, ο Κόκκινος βράχος. Όλα τα κτίρια του κέντρου με στοες από το Δημαρχείο μέχρι την αστυνομία και τη νομαρχία, τη μητρόπολη κλπ. Οι μεσαιωνικές εκκλησίες και φυσικα ο Ξενόπουλος με τα ρομαντικά του μυθιστορήματα για ειδύλλια και άτυχούς έρωτες.
Διάβασε 4 ακόμα εμπειρίες
  Τι να προσέξετε  
Το οδικό δίκτυο είναι καλό. Να προσέξετε περισσότερο τις μετακινήσεις στη θάλασσα ιδίως τη διαδρομή στο Ναυάγιο, η θάλασσα εκεί είναι αγρια και όλη η δυτική ακτή βραχώδης, έχει μεγάλα κύματα, μετά τα 5 μποφόρ δεν δίνουν απαγορευτικο για την περιοχή του Ναυαγίου αλλά θα έπρεπε μας είπε ο καπετάνιος του καϊκιού γιατί το 5αρι είναι πολλή θάλασσα στο Ναυάγιο, τα καϊκια δεν μπορούν να πιάσουν στην ακτή του Ναυαγίου, μπορεί να περιμένουν στη θαλασσα και 45 λεπτά προσπαθώντας να πιάσουν και κανείς νομίζω δεν θέλει στις διακοπές του να περιμένει μέσα στη θάλασσα χωρίς να μπορεί να προσεγγίσει ακτή! Να προσέξετε επίσης την ευκολία με την οποία μπορείς να νοικιάσεις μία βάρκα σε αυτήν την επικίνδυνη περιοχή, όλα αυτά πρέπει να τα προσέξετε και να έχετε το νου σας η θάλασσα να είναι όσο γίνεται λάδι και να μην έχει κυματισμό. Και φυσικά μην νοικιάσετε βάρκα μόνοι σας. Πρόσφατα διάβασα για ζευγάρι Ρώσων τουριστών που νοίκιασε βάρκα για να πάει στη Ναυάγιο και άλλαξε ο καιρός κατά τη διάρκεια της διαδρομής και έμεινε ακυβέρνητο στα κύματα, γι αυτό προσοχή.
Διάβασε 3 ακόμα εμπειρίες
  Μην χάσετε  
Τη θεα από ψηλά στο Ναυάγιο Τη θέα στην πόλη από τα μαγαζιά της πλατείας της Μπόχαλης Τα Ξύγκια (και τις 3 παραλίες) Το Πόρτο Λιμνιώνα. Την πόλη της Ζακύνθου, βόλτα στην πλατεία Σολωμού, τον αρχοντικό Κόκκινο Βράχο (ιστορικό ζαχαροπλαστείο με βραδιές πιάνου και σούπερ ευγενέστατους σερβιτόρους), βόλτα στην πλατεία Αγίου Μάρκου, βόλτα στη Ρούγα ή Αλεξ. Ρώμα ο εμπορικός δρόμος της πόλης, το μουσείο Σολωμού Καλβου, το αρχοντικό Ρώμα. Καντάδες στο σπίτι του Λάτα στη Μπόχαλη ή στην Αρέκια στο Κρυονέρι (περιοχή στη διαδρομή από Ζάκυνθο προς Τσιλιβί). Γλυκό τρούφα με παγωτό ή κρέμα καραμελέ στον Λάτα στη Μπόχαλη, γενικά τα γλυκά του Λάτα και του "Διεθνές" λίγο πιο πάνω. Την ταβέρνα του Σπύρου στα Ξύγκια. Την εκκλησία του Αγίου Διονυσίου.
Διάβασε 4 ακόμα εμπειρίες

 
Ήπειρος Χώρα
Προορισμός
 
 
 
Προστασία Προσωπικών Δεδομένων     |     Ποιοι είμαστε     |     Επικοινώνησε μαζί μας     |     Όροι Χρήσης     |     TravelPlorer mobile


TravelPlorer  © 2007